Uranium productie daalt, tekorten stijgen

De productie van uranium piekte in 2016 op 162 miljoen pond om vervolgens te dalen naar 154 milljoen pond in 2017.

Na de productiebeperkingen van Kazachstan en Cameco wordt voor 2018 een productie van 141 miljoen pond uranium verwacht.

Dit terwijl de jaarlijkse vraag naar uranium vanuit kernenergie goed is voor 194 miljoen pond!

De markt kampt dus nu reeds met een aanzienlijk tekort.

Een tekort dat tot op heden kon opgevangen worden met de bestaande voorraden.

Maar voorraden slinken. Het is gewoon een kwestie van tijd.

De tekorten in uranium zullen vroeg of laat leiden tot fenomenale koersstijgingen.

Daar durf ik mijn klok op gelijk te zetten.

Uranium is één van de grootste opportuniteiten die ik zag.

Ongeveer 10% van de wereldwijde elektriciteitsproductie komt van kernenergie en deze markt groeit jaarlijks met 3% tot 5%.

De tekorten zullen alleen maar groter worden.

Bedenk dan even dat alle beursgenoteerde uraniummijnen momenteel een gezamenlijke waarde van $6 tot $7 miljard hebben.

$6 tot $7 miljard … terwijl dit de basisgrondstof is voor 10% van de wereldwijde elektriciteit!

(Dit terwijl ExxonMobile alleen al gewaardeerd wordt op $317 miljard…)

 

 

Zelden een belegging met meer potentieel gezien

Ik moet zeggen dat ik zelden een belegging zag met een betere risk/return-verhouding dan uranium vandaag.

De koersdalingen van de voorbije dagen beschouw ik als een geschenk uit de hemel en ik breid mijn posities rustig verder uit.

Als belegger heb je maar een paar trades zoals deze nodig om een klein fortuin te veranderen in een groot fortuin.

Het is een assymetrische belegging, en ééntje die we waarschijnlijk niet zo heel vaak meer zullen tegenkomen.

Even ter opfrissing: de uraniumprijs is sinds 2007 gedaald van $136 per pond naar minder dan $20.

Met de mijnaandelen is het nog erger gesteld. Deze daalden gemiddeld met meer dan 90%.

Waar er vroeger nog meer dan 500 uraniummijnen actief waren, zijn er dat vandaag minder dan 40.

De meeste grondstoffen hebben enkele moeilijke jaren achter de rug, uranium is daarop geen uitzondering.

Al moeten we stellen dat de neergang in uranium een heel stuk groter was.

Twee factoren droegen hieraan bij.

Enerzijds was er natuurlijk de kernramp in Fukushima waardoor de Japanse kerncentrales tijdelijk uit roulatie werden genomen.

Nu moet je weten dat een kerncentrale gewoonlijk voor 2 à 3 jaar aan uraniumvoorraden aanhoudt.

Deze Japanse voorraden werden op de markt gedumpt, hetgeen de koersdaling versterkte.

Het goede nieuws is wel dat deze kerncentrales langzaam weer heropgestart worden.

Anderzijds was er de opmars van Kazachstan aan de aanbodzijde.

Waar Kazachstan in 2007 6.637 ton uranium produceerde, nam dit toe tot 24.575 ton vorig jaar.

Kazachstan heeft inmiddels een marktaandeel van 39%.

Kazachstan was de voorbije jaren heel hard gefocust op het opbouwen van marktaandeel, maar nu men deze positie heeft veroverd, komt de focus meer op de prijs te liggen.

De overheid wil namelijk staatsbedrijf Kazatomprom later dit jaar naar de beurs brengen en als je een goede prijs wil voor je belang, heb je een hogere uraniumprijs nodig.

Het bedrijf kondigde begin 2017 reeds een productiecut van 10% aan en koppelde daar eind vorig jaar een verdere cut van 20% aan.

Bovendien zal Kazatomprom via een Zwitsers dochterbedrijf actief gaan handelen in uranium.

De bedoeling is hier dat een deel van de productie van de markt wordt gehouden waardoor het aanbod verder beperkt kan worden.

Kazachstan wil hogere prijzen. Aanwijzingen zat.

Waarom is het tot op heden nog niet gelukt?

Kazatomprom sneed immers diep in de productie en Cameco deed hetzelfde door Mc Arthur River lam te leggen.

De oorzaak moet gezocht worden in de bestaande uraniumvoorraden.

Het is een beetje koffiedik hoe groot deze voorraden precies zijn. Bedrijven en overheden doen daar om veiligheidsredenen namelijk geen uitspraken over.

Punt is wel dat die voorraden de voorbije jaren stevig afgebouwd werden.

De vraag naar uranium overtreft namelijk de productie en het lijkt dan ook een kwestie van tijd vooraleer die voorraden uitgeput raken.

Hoeveel tijd? Dat is de hamvraag.

Sommige waarnemers menen dat we vrij dichtbij cruciale niveaus zitten, maar in het slechtste geval moet je misschien één of twee jaar langer geduld hebben.

Dat en een nieuwe Fukushima is het enige dat een enorme rally van uranium nog in de weg kan staan.

Tegenover dat berekende risico staat een upside van honderden zoniet duizenden procenten.

Dat klinkt een beetje ongeloofwaardig, maar vergeet niet de opmerkingen van Rick Rule en Doug Casey.

Beide beleggers verdienden een fortuin tijdens de vorige uraniumcyclus.

Rule kocht in 2000 vijf uraniummijnen en de minste deed 2.200%.

En van Doug Casey weten we dat hij 10.000% rendement(dat is maal 100) scoorde met zijn investering in Paladin Energy.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

Het zijn de Russen weer geweest

Het zit er de voorbije weken weer bovenarms op met Rusland.

Het Verenigd Koninkrijk beschudigt de Russische regering van vergiftiging van de Russische spion Sergei Skripal.

Eigenlijk moet ik zeggen Britse spion want Skripal werkte voor Britse geheime dienst en werd hiervoor in Rusland tot 13 jaar cel veroordeeld.

Skripal kwam echter na 4 jaar weer vrij door een “spionnenruil”.

Toen Skripal begin deze maand vergiftigd werd met het zenuwgas Novichok werd dan ook meteen in de richting van Rusland gekeken.

Bewijzen zijn er echter niet maar voor Theresa May was het “zeer waarschijnlijk” dat de Russen erachter zitten.

Vladimir Putin zou hiervoor persoonlijk de opdracht hebben gegeven als je de politici mag geloven.

Theresa May kreeg dan ook meteen bijval van andere landen en kondigde prompt sancties aan.

Nogmaals, bewijzen zijn er niet, maar die zijn er eigenlijk zelden.

Rusland werd ook beschuldigd van MH17, maar ook daarvan moeten we de bewijzen nog te zien krijgen.

Opmerkelijk genoeg laait het conflict met Rusland weer op nadat Putin nieuwe kernraketten presenteerde.

Raketten die vrijwel iedere plek op aarde kunnen treffen en niet neergehaald kunnen worden door een raketafweersysteem.

Bon, waarom vertel ik je dit allemaal?

Wel, een kleine 20% van de Amerikaanse energieproductie komt uit kernenergie.

Om deze energie te produceren, is de VS afhankelijk van de import van uranium.

Maar liefst 40% moet geïmporteerd worden uit Rusland-gezinde landen (Kazachstan, Oezbekistan en Rusland zelf)

Vanuit de regering Trump zijn er recent echter signalen dat men maatregelen wil nemen op de bevoorrading van uranium veilig te stellen.

Er is namelijk uranium zat in zowel Canada als de VS, alleen kan het tegen de huidige prijzen niet economisch geproduceerd worden.

Als je zeker wil zijn van voldoende productie, moet je dus actie ondernemen om deze sector te ondersteunen.

Trump deed dit eerder ook al met de staalsector.

Het zou natuurlijk een enorme boost zijn voor de uraniummijnen.

Ook aan de vraagzijde krijgen we steeds meer positieve signalen. Vannacht besliste bijvoorbeeld een rechter dat sommige Japanse kerncentrales herstart mogen worden.

Het is een kwestie van tijd vooraleer de markt evolueert van een overschot van uranium naar een tekort.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

Cameco wordt plots koper van uranium

Cameco mag dan wel de productie van uranium gestopt hebben op McArthur River, het bedrijf heeft zich wel geëngageerd om bepaalde volumes te leveren aan kerncentrales.

Zo moet het mijnbedrijf dit jaar 26 miljoen pond aan uranium leveren terwijl men slechts 13,8 miljoen pond zal produceren.

Het verschil zal Cameco aanschaffen via de spotmarkt waardoor de prijs uiteraard zal stijgen.

Volgens Palisade Research kan Cameco het uranium goedkoper krijgen via de spotmarkt dan het kost aan productie.

Die 13,8 miljoen pond die Cameco uit de markt moet halen, zal wel degelijk een effect hebben op de prijs.

De totale spotmarkt is immers maar 65 miljoen pond groot!

Een prijsstijging speelt het bedrijf perfect in de kaart.

In de periode 2020-2021 vervallen immers heel wat lange termijn contracten en een hogere spotprijs komt dan goed uit.

PS. Ik beheer een portefeuille met echt geld en laat geïnteresseerden via live video updates over mijn schouder meekijken.

Je krijgt toegang tot mijn watch-list waardoor je steeds een overzicht hebt van mijn favoriete aandelen en steeds weet waar de kansen in de markt liggen.

En ik stuur je een trade alert telkens wanneer ik wijzigingen aanbreng in mijn portefeuille.

Als het je interesseert, vind je hier meer info
 

Waar wacht je nog op?

Toen Cameco de beslissing nam om de productie in McArthur River te stoppen, ging de markt in één beweging van een overschot naar een tekort.

De spotprijs knalde vlotjes 30% hoger, maar een deel van deze stijging werd inmiddels weer gecorrigeerd.

Het momentum is er wat uit.

Om dit goed te begrijpen, moet je weten dat de uraniummarkt bestaat uit lange termijn contracten.

De spotprijs is niet zo heel relevant aangezien de meeste energieproducenten volumes en prijzen vastleggen in langlopende contracten.

De komende 5 jaar zullen echter 70% van deze contracten aan hernieuwing toe zijn.

Als je vandaag uranium produceert aan $30 of $40 per pond, dan lijkt het me vrij evident dat je je productie niet gaat vastklikken voor de lange termijn tegen $25.

In dat geval is het slimmer om je mijn dicht te doen en te wachten op betere tijden.

Het tekort aan uranium dat we mogelijk dit jaar al zien, zal op die manier alleen maar toenemen.

De grote kostprijs van een kerncentrale zit in de bouw ervan. De aankoop van grondstoffen (uranium), maakt maar een klein percentage uit van de uiteindelijke energieprijs.

Jezelf verzekeren van een betrouwbare voorraad aan uranium, is dan ook vrij cruciaal.

In een markt waar tekorten dreigen, kan vroeg of laat paniek uitbreken bij de kopers.

Kerncentrales zijn dan ook bijna verplicht om de mijnbedrijven een degelijke prijs te bieden voor hun productie, zoniet zorgen ze voor hun eigen tekorten.

Amir Adnani vroeg zich tijdens een panel op de Vancouver Resource Investment Conference af waar beleggers eigenlijk nog op wachten. Tot uranium gratis is?

Aan de huidige prijzen koop je toekomstige waarde voor een appel en een ei.

Het gat tussen de waarde van iets en de prijs ervan, was zelden groter dan hetgeen we nu meemaken met uranium.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

4 video’s die je de uraniumsector beter laten begrijpen

Ik heb de voorbije weken herhaaldelijk proberen aan te geven wat voor een opportuniteit uranium momenteel vertegenwoordigd.

Als je er graag wat dieper in duikt, bekijk dan zeker ook de onderstaande video’s.

Why I changed my mind about nucleair power

Deze Tedx gaat meteen in op de belangrijkste bezwaren die de ronde doen in verband met kernenergie. Het ideale tegengewicht voor de desinformatie die tegenstanders nu al decennia mogen verspreiden.

Is radiation dangerous?

Wat is straling en in hoeverre is het gevaarlijk? Een wetenschapper legt het uit.

Uranium, a new bull market is dawning

De feiten binnen de sector op een rijtje. Merk op dat deze video dateert van juni. Nog voor de aangekondige productieverlagingen die 20% van de supply uit de markt halen.

How to profit from the cyclicality of mining stocks

Mijnaandelen zijn een categorie apart en het is belangrijk om de ins and outs te kennen vooraleer je ze gaat toevoegen aan je portefeuille. Deze video verklaart waarom deze aandelen zo volatiel zijn en geeft je een framework om te investeren in mijnbedrijven.

 

 

Gereed voor de feiten in de uraniumsector?

Als ik een nieuwe investering doe, verwacht ik bedenkelijke blikken.

Het is een bevestiging dat het op z’n minst een contraire en misbegrepen belegging is.

Misbegrepen door de markt, betekent vaak goedkoop.

Soms zelfs spotgoedkoop.

Toen ik in 2013 met bitcoin kwam aan $100, geraakte de meeste lezers niet uitgelachen.

“Een virtuele munt? Komaan he, Maarten”

Wie er toen 10.000 euro instopte, heeft vandaag een kleine 700.000 euro.

De beste beleggingen vragen durf en een open geest.

Wie zijn mening laat afhangen van hetgeen hij leest in de traditionele pers, zal nooit een goede belegger worden.

Of heb je de voorbije jaren ooit een positief artikel in de pers gelezen over bitcoin?

Nee, je zoekt naar een situatie waarbij de heersende opinie sterk afwijkt van de realiteit.

Hoe groter de gap, hoe interessanter de belegging.

Als we het dan hebben over kerncentrales, zijn de meningen éénduidend negatief.

Kerncentrales dat is een energiebron van het verleden. Iedereen wil daar vanaf wegens te gevaarlijk.

Japan heeft de kerncentrales dicht gedaan, Duitsland ook en Frankrijk volgt straks nog.

En jij gaat beleggen in uranium? Wel, veel geluk daarmee zou ik zeggen.

Dat is in een notendop de mening van de gemiddelde belegger.

Goed, de feiten dan?

Eerst en vooral waren er in 2017 een recordaantalkerncentrales actief.

Een record!

En dat aantal zal verder blijven stijgen. Op dit moment zijn er maar liefst 58 kerncentrales in aanbouw. Deze centrales zullen in de komende jaren operationeel worden.

De wereldwijde vraag naar elektriciteit zou tegen 2035 met 150% kunnen toenemen. Dat is een gemiddelde stijging van meer dan 5% per jaar.

Hoe gaan wie die extra vragen opvangen? Met de wind en de zon?

Zelfs in landen die op dit vlak grote inspanningen deden, staan deze energiebronnen maar voor een beperkt percentage in voor de energietoevoer.

Je kan gewoon niet om kernenergie heen om deze groeiende vraag op te vangen.

China heeft bijvoorbeeld nog heel wat vervuilende kolencentrales en wil deze maar al te graag vervangen door kernenergie.

Maar ook Europa geraken we er niet zonder nucleaire energie.

Frankrijk had de ambitie om 17 kerncentrales te sluiten tegen 2025.

Vorige week heeft de Franse regering die ambitie losgelaten.

Enerzijds omdat er geen alternatief is voor de productie en anderzijds omdat Frankrijk de klimaatdoelstellingen niet kan halen ZONDER kernenergie.

En zo komen we meteen bij Duitsland terecht.

Angela Merkel besliste na Fukushima om de helft van de kerncentrales op slot te doen en de ambitie is om tegen 2022 ook de rest op te doeken.

Het gevolg is wel dat Duitsland op deze manier weer een grote vervuiler werd binnen de EU.

Het land is op zijn eentje verantwoordelijk voor 18,3% van de Europese CO2-uitstoot.

Vroeg of laat moeten er keuzes gemaakt worden.

Als je CO2 wil reduceren, moet je gewoon de kaart van kernenergie trekken.

Zelfs in Japan beseft de regering dat men niet zonder de kerncentrales kan.

Een deel van de kerncentrales gingen op slot na Fukushima maar het plan is om deze straks weer gewoon open te doen.

Er is gewoon géén alternatief.

Dus nee, het is zeker niet gedaan met kernenergie en de vraag naar uranium zal de komende jaren zelfs stijgen.

Over de aanbodzijde hadden we het al een beetje gehad met de beslissing van Cameco om de productie in McArthur River stop te zetten.

Tien procent van de wereldproductie valt zo weg.

Eerder had ook al Kazachstan, goed voor 40% van de wereldproductie, de productiecapaciteit met een gelijkaardig percentage gereduceerd.

Het is overigens niet de eerste keer dat Cameco McArthur River droog legt.

Dat gebeurde ook al ééns in 2003. De uraniumprijs ging nadien van minder dan $10 naar een high van bijna $160.

McArthur River

 


------------------------------------------
Maarten Verheyen waarschuwde zijn lezers voor de crisis in 2008, is ervan overtuigd dat het huidige systeem gedoemd is om te mislukken en vreest dat de eindfase zeer dichtbij is nu.

Hoe kan je vermijden dat je uit het oog van de storm blijft?

Dat ontdek je in het ebook dat Maarten gratis voor je beschikbaar heeft:


 

Eén van de betere beleggingen voor 2018

Weinig grondstoffen hadden het de voorbije jaren harder te verduren dan uranium.

Grondstoffen hadden het allemaal moeilijk, maar voor uranium kwam door de ramp in Fukushima er nog bovenop.

Heel wat vraag verdween zo van de markt en de prijs donderde in mekaar.

Aan de huidige uraniumprijzen is het met een vergrootglas zoeken naar mijnbedrijven die de grondstof nog winstgevend uit de grond weten te krijgen.

Jullie kennen me natuurlijk als een die-hard contrarian en het zal wel niemand verrassen dat ik de voorbije tijd posities in uraniummijnen heb gekocht.

Voorzichtige aankopen met genoeg geld achter de hand om bij te kopen mochten de koersen nog lager gaan.

Nog lager? Het is bijna ondenkbaar.

URA, de uranium ETF, daalde de voorbije jaren van $115 naar net boven de $10.

We noteren daar op dit moment met $12,64 amper boven.

In procenten gemeten hebben we het over een koersdaling van 91%.

Maar het zou kunnen keren nu.

Eerst en vooral zal de vraag naar uranium de komende jaren flink stijgen.

Vanuit de groeilanden zijn er heel wat nieuwe kerncentrales ingepland en deze hebben natuurlijk allemaal uranium nodig om elektriciteit te produceren.

En zo komen we dichtbij het moment waarop de vraag naar uranium groter wordt dan het aanbod.

Onderstaande foto is niet van de beste kwaliteit, maar de boodschap is duidelijk.

Vraag en aanbod

Deze grafiek is trouwens alweer een beetje achterhaald.

Gisteren kwam namelijk Cameco, de grootste onafhankelijke speler in de sector, naar buiten met het bericht dat men de productie in McArthur River zal stopzetten.

McArthur River is de grootste uraniummijn van de wereld en op zijn ééntje goed voor 10% van de wereldproductie!

Cameco haalt 10% productie van de markt waardoor het aanbodtekort in uranium nu snel realiteit kan worden.

Het zou me niks verrassen als deze beslissing de ommekeer betekent.

Uranium wordt dan één van de betere beleggingen voor 2018.

Ik heb alvast 3 kwalitatieve projecten in portefeuille genomen.

Je kan me hier 30 dagen gratis volgen

(geen credit card nodig, en je bent tot niets verplicht)

 

5 picks (de minste deed x22)

Grondstoffenbelegger Rick Rule gaat al een tijd mee en heeft al heel wat “booms” and “busts” gezien.

De laatste keer dat hij positief was voor uranium was in 2000.

Hij kocht toen een mandje met 5 aandelen en de minste van deze vijf “picks” ging met een factor 22 omhoog.

Zijn beste investering van een low van $0,01 naar $10.

Voor wie moeite heeft met tellen: dat is MAAL DUIZEND!

Vandaag is hij opnieuw enthousiast voor investeringen in uraniummijnen.

De sector heeft de voorbije jaren zijn deel wel gehad.

De koersen daalden maar liefst 6 jaar op rij en de sector-ETF speelde 91,6% van de waarde kwijt.

Dit soort pessimisme doet Rick Rule likkebaarden.

Berenmarkten zijn de auteurs van stierenmarkten. En een daling zoals we die zagen in uranium legt de basis voor een sterk herstel in de komende jaren.

Met de productie van uranium valt momenteel geen droog brood te verdienen.

De koers bedraagt op dit moment $21,5 per pond maar volgens Rule liggen de (all-in) productiekosten rond de $60.

De conclusie die hij trekt, is dan ook simpel: of de prijs gaat omhoog of het licht gaat uit.

Dat mag je overigens behoorlijk letterlijk nemen. Uranium is een essentiële grondstof om de kerncentrales aan de draai te houden.

Ik heb dan ook recent een bedrijf actief in de uraniumsector aan mijn portefeuille toegevoegd.

Hetgeen mij aanspreekt in dit bedrijf is …

$4,6 miljard aan uranium op de beurs
te koop voor $47 miljoen!

Je leest het goed.

Beleggers hebben het na zes opéénvolgende jaren met koersdalingen helemaal gehad en gooien momenteel het kind met het badwater weg.

Waar ik vooral oog voor heb, is dat de sector een bodem heeft gevonden en langzaam weer omhoog kruipt.

Bovendien zal de vraag naar uranium de komende jaren flink stijgen door de vele nieuwe kerncentrales die momenteel in aanbouw zijn.

De vraag is nu reeds groter dan het aanbod en dit tekort zal de komende jaren alleen maar groter worden!

Het tekort kan momenteel nog opgevangen worden met de bestaande voorraden, maar deze geraken in sneltempo uitgeput.

En dat maakt deze uraniummijn net zo interessant.

Ze hebben twee vergunde mijnen in eigendom en dat is in deze omgeving van goudwaarde.

Deze mijn heeft de vergunningen op zak om de productie aan te vatten … net op het moment dat de vraag explodeert!

Deze lage kosten producent kan de komende 10 jaar drie mijnen operationeel hebben en zo jaarlijks 9 miljoen pond uranium produceren.

Om je een idee te geven van de waarde: één van de mijnen kan jaarlijks 2,5 miljoen ounces produceren tegen een cash cost van $24 per pond.

Zelfs indien we rekenen met de huidige, lage forward prijzen, dan zit je over enkele jaren met $50 miljoen aan operationele winst .

Nogmaals ter herinnering: deze mijn is momenteel te koop voor amper $47 miljoen en hetgeen ik hier beschrijf is slechts 1 van de 5 projecten!

Als je via live video updates wil meekijken hoe ik mijn portefeuille beheer …

… en als je toegang wil tot mijn watch-list waardoor je steeds een overzicht hebt van mijn favoriete aandelen en op ieder moment weet waar de kansen in de markt liggen

… en als je een real-time trade alert wil ontvangen telkens wanneer ik wijzigingen aanbreng in mijn portefeuille … dan is vandaag misschien wel je geluksdag.

Ik doe namelijk een kleine marketingtest waarbij actieve beleggers 30 dagen lang gratis kunnen meekijken bij alles wat ik doe.