Voorzichtig met recepten uit de jaren ’30

Wat heeft Donald Trump toch met handelsakkoorden?

Toen hij nog actief was als vastgoedmagnaat, draaide zijn kritiek op de Amerikaanse regering meestal rond de slechte handelsdeals die werden gesloten.

Behoorlijk opmerkelijk omdat je er als vastgoedbelegger niet echt last van hebt.

Het moet dus echt wel een persoonlijke overtuiging zijn. Trump is echt van mening dat de VS zich in het verleden al te makkelijk liet ringeloren.

We kennen allemaal de stoere woorden die hij op dit vlak in de mond neemt ten opzichte van China en Mexico.

En dat blijft niet bij woorden alleen.

Vorige week nog kwam hij met een importheffing van 30% op Chinese zonnepanelen.

In Davos werden de pijlen dan plots op de EU gericht.

“De Europese Unie heeft de Verenigde Staten erg oneerlijk behandeld op vlak van handel. We krijgen er onze producten niet binnen. Het is erg, erg moeilijk. En toch sturen zij hun producten naar ons – geen belastingen, erg weinig belastingen. Het is erg oneerlijk.”

“America First” in de praktijk met andere woorden.

Zal hij steeds meer maatregelen nemen om de handelspositie van de VS te verbeteren?

Trump kwam aan de macht door ondere andere in te spelen op de onvrede die kiezers in de Rust Belts hadden.

Zij waren het slachtoffer geworden van de globalisering en Trump had hen beloofd om die banen terug naar de VS te brengen.

Nu de belastingverlaging gerealiseerd is, krijg je de indruk dat Trump zijn focus verlegt naar de handelspositie van de VS.

Ook de lagere Amerikaanse dollar kan je misschien in dat daglicht bekijken.

Een goedkopere valuta is een makkelijke manier om je handelspositie te verbeteren.

Het is korte termijn denken, maar verwacht je iets anders van een politieker die over drie jaar graag herverkozen wil worden?

Ik moet zeggen dat ik er mij persoonlijk wat ongemakkelijk bij voel.

Importheffingen en een valuta-oorlog zijn de recepten uit de jaren ’30.

Dat is wat mij betreft het laatste dat we nodig hebben en als Trump hier echt werk van gaat maken, vrees ik voor de gevolgen.

Het is in ieder geval goed om de reactie van andere landen op te volgen.

Als China bijvoorbeeld straks de importheffing van de VS beantwoordt met eigen heffingen, kan het allemaal snel ontsporen.

Eindspel
 

Stort Trump de wereld in een depressie?

Economen zijn het zelden met mekaar ééns, maar als het gaat over de oorzaken van de depressie van de jaren ’30 lijkt er wel een consensus te zijn.

Smoot-Hawley was een gigantische vergissing en de oorzaak van de grootste depressie die de moderne wereld ooit zag.

De senatoren Smoot en Hawley hadden een wetsvoorstel neergelegd om importheffingen in te voeren op een groot aantal producten.

Economen waarschuwden President Hoover voor deze stommiteit en smeekten om deze wet tegen te houden met zijn vetorecht.

Ze organiseerden een petitie die ondertekend werd door maar liefst 1028 economen.

En ook Henry Ford en JP Morgan deden hun uiterste best om Hoover te overtuigen deze vergissing tegen te houden.

Het mocht allemaal niet baten.

Die wet kwam er gewoon en de rest is geschiedenis.

Andere landen gingen op hun beurt natuurlijk ook importheffingen invoeren waardoor de wereldhandel een ongeziene duik kende.

Amerika zag de export dalen van $5,2 miljard naar $1,7 miljard!

Twee jaar laten was de werkloosheid gestegen tot 24% … gingen 5.000 banken overkop … en honderdduizenden werden dakloos.

Nogal ironisch omdat de wet er net gekomen was om de Amerikaanse werknemer te beschermen.

Als je goed luistert naar het economische plan van Donald Trump, dan kan je niet anders dan de vergelijking maken met Smooth-Hawley.

Trump spreekt over aanzienlijke importheffingen(tot 45%!) voor producten die de VS importeert uit China en Mexico.

Dergelijke tarieven blijven uiteraard niet zonder gevolgen en het spreekt voor zich dat dit zal leiden tot een handelsoorlog met China.

Of Trump echt zal doorgaan met dit plan ééns hij president is, is natuurlijk nog iets anders.

Er zit een groot verschil tussen hetgeen politici voor de verkiezingen zeggen en na de verkiezingen doen.

Maar mochten de kansen van Trump stijgen in de peilingen, dan kan ik me voorstellen dat Wall Street behoorlijk nerveus begint te worden.

Eindspel