Voorzichtig met recepten uit de jaren ’30

Wat heeft Donald Trump toch met handelsakkoorden?

Toen hij nog actief was als vastgoedmagnaat, draaide zijn kritiek op de Amerikaanse regering meestal rond de slechte handelsdeals die werden gesloten.

Behoorlijk opmerkelijk omdat je er als vastgoedbelegger niet echt last van hebt.

Het moet dus echt wel een persoonlijke overtuiging zijn. Trump is echt van mening dat de VS zich in het verleden al te makkelijk liet ringeloren.

We kennen allemaal de stoere woorden die hij op dit vlak in de mond neemt ten opzichte van China en Mexico.

En dat blijft niet bij woorden alleen.

Vorige week nog kwam hij met een importheffing van 30% op Chinese zonnepanelen.

In Davos werden de pijlen dan plots op de EU gericht.

“De Europese Unie heeft de Verenigde Staten erg oneerlijk behandeld op vlak van handel. We krijgen er onze producten niet binnen. Het is erg, erg moeilijk. En toch sturen zij hun producten naar ons – geen belastingen, erg weinig belastingen. Het is erg oneerlijk.”

“America First” in de praktijk met andere woorden.

Zal hij steeds meer maatregelen nemen om de handelspositie van de VS te verbeteren?

Trump kwam aan de macht door ondere andere in te spelen op de onvrede die kiezers in de Rust Belts hadden.

Zij waren het slachtoffer geworden van de globalisering en Trump had hen beloofd om die banen terug naar de VS te brengen.

Nu de belastingverlaging gerealiseerd is, krijg je de indruk dat Trump zijn focus verlegt naar de handelspositie van de VS.

Ook de lagere Amerikaanse dollar kan je misschien in dat daglicht bekijken.

Een goedkopere valuta is een makkelijke manier om je handelspositie te verbeteren.

Het is korte termijn denken, maar verwacht je iets anders van een politieker die over drie jaar graag herverkozen wil worden?

Ik moet zeggen dat ik er mij persoonlijk wat ongemakkelijk bij voel.

Importheffingen en een valuta-oorlog zijn de recepten uit de jaren ’30.

Dat is wat mij betreft het laatste dat we nodig hebben en als Trump hier echt werk van gaat maken, vrees ik voor de gevolgen.

Het is in ieder geval goed om de reactie van andere landen op te volgen.

Als China bijvoorbeeld straks de importheffing van de VS beantwoordt met eigen heffingen, kan het allemaal snel ontsporen.

Eindspel
 

Trump vindt de dollar te sterk

Beleggers kijken met veel enthousiasme uit naar President Trump.

De aandelenkoersen gingen vlotjes hoger na zijn verkiezing en er heerst heel wat optimisme over de economische plannen van de vastgoedmagnaat.

Ik deel dit enthousiasme niet.

Ik had gehoopt dat de protectionistische retoriek maar verkiezingspraat zou blijken, maar Trump meent het blijkbaar.

Tja, ik moet zeggen dat ik het niet gewend dat politici na de verkiezingen hetzelfde zeggen als ervoor.

Dat protectionisme is uiteraard een probleem.

Trump wil dat Amerikaanse bedrijven in de VS produceren en dreigt met invoerheffingen als deze “suggestie” niet wordt opgevolgd.

Hij wijst ook landen zoals China en Mexico met de vinger en zwaait ook hier met importtaksen als de “regels” niet strikt worden gevolgd.

De Chinese president Xi Jingping uitte alvast zijn bezorgdheid tijdens een speech in Davos:

“Protectionisme is je opsluiten in een donkere kamer. Je houdt dan wel de wind en de regen buiten, maar je blokkeert ook de lucht en het zonlicht. Een handelsoorlog zorgt alleen maar voor gewonden en verliezen aan beide kanten”.

Ik heb tijdens de zomer al eens beschreven hoe een dergelijke handelsoorlog de directe aanleiding was voor de depressie van de jaren ’30.

Een andere factor die bijdroeg aan de economische malaise van die tijd, was het muntbeleid.

Ieder land had voor zichzelf de analyse gemaakt dat men het best af was met een zwakke munt.

Je economie stimuleren met een goedkopere valuta gaat echter ten koste van andere landen.

Tijdens de jaren ’30 werd dit omschreven als “beggar thy neighbour”.

Als echter iedereen een zwakke munt nastreeft, wint niemand.

Tot op heden was het beleid dat de VS een sterke dollar nastreeft.

Tenminste, dit werd zo naar buiten gebracht. Het effectieve beleid ging dan soms toch een andere richting uit.

Trump maakt er echter weinig woorden aan vuil. Voor hem is de dollar gewoon te sterk waardoor het moeilijker concurreren is met China.

China verzwakt doelbewust de Yuan en dat schiet bij Trump in het verkeerde keelgat.

Met deze opmerking schiet hij de consensus aan flarden.

Beleggers zitten massaal long de dollar en leken tot voor gisteren overtuigd dat de Amerikaanse munt alleen maar sterker kon worden.

Dat is dan toch buiten Trump gerekend in ieder geval.

Is dit het einde van de dollar rally? Lijkt me zeker niet onwaarschijnlijk.

Iedereen wil nu officieel een goedkopere munt en ze komen er ook allemaal gewoon voor uit.

Zowel Japan, China, Europa als de VS streven nu vrij openlijk een lagere valuta na.

Wie zijn vermogen aanhoudt in deze valuta’s loopt dan ook een ernstig risico op koopkrachtverlies.

Enkel echte activa kunnen je koopkracht beschermen en zo komen we automatisch weer uit bij goud en zilver.

De verkiezing van Trump is enorm bullish voor de edelmetalen die de voorbije jaren wat tegenwind kregen van de sterke dollar.

Deze tegenwind lijkt nu te keren in rugwind.

Een enorme duw in de rug voor goud en zilver in 2017.

Ik wil alvast mijn positie in zilver optrekken!

Eindspel
 

Trump gaat winnen

Ik schat de kans dat Trump deze verkiezing wint zeer hoog in.

Trump, dat is een anti-establishment stem. Een gigantische fuck you naar het systeem, om de woorden van Michael Moore te gebruiken.

Anti-establishment is de dominante trend die verkiezing na verkiezing wint.

Wall Street, politici, de media, het bedrijfsleven … ze gruwelen van het idee dat Trump kan winnen.

De elite is doodsbenauwd en compleet in paniek.

Vooral de media speelt een bedenkelijke hoofdrol in het verhaal.

Ze geven je de indruk dat Clinton mijlenver voor ligt in de peilingen. Ik geloof er geen bal van. Het is een poging om de boel te belazeren.

Het doet een beetje aan Brexit denken.

Hoe gaan de markten reageren als Trump het haalt?

Niet goed, denk ik.

Dit zou wel eens kunnen leiden tot paniek.

Ga ik mijn portefeuille aanpassen? Niet meteen.

Ik zit zwaar genoeg in goud en dat is toch de ultieme anti-establishment belegging.

Misschien koop ik wat out-of-the money puts.

Puts die meteen na verkiezingen vervallen en nu te koop zijn voor een paar cent.

Een gokje.

Maar wel ééntje die zich cash uitbetaald als mijn theorie over Trump klopt en hij het laken naar zich toe weet te halen.

Eindspel