Hoe lang kan je de democratie blijven negeren?

Verkiezing na verkiezing geven burgers in heel Europa een duidelijk signaal richting de gevestigde orde.

Verkiezing na verkiezing wordt gewonnen door de anti-establishment partijen.

En verkiezing na verkiezing valt deze boodschap in dovemansoren.

Zo ook weer in Italië waar de Vijfsterrenbeweging en Lega énorme verkiezingsoverwinningen realiseerden.

Gesteund door de kiezer werd een regering op de been gebracht die uitpakte met een (soort van) basisinkomen, een vlaktaks en een verlaging van de pensioenleeftijd.

De kostprijs van dat programma draait rond de 100 miljard euro. Niet niks voor een land dat al diep in de schulden zit.

Maar bon, de kiezer heeft gesproken, nietwaar?

Je kan het er niet mee ééns zijn, maar dat is wat democratie is.

Dat is dan toch zonder Italiaans president Mattarella gerekend.

Normaal heeft hij vooral een symbolische functie, maar deze keer liet de president even de tanden zien.

Eén van de voorgedragen ministers was namelijk Paolo Savona en Mattarella weigerde zijn aanstelling goed te keuren.

Savona staat bekend als een euroscepticus. Hij noemde de euro ooit een historische vergissing en is van mening dat Duitsland de EU teveel domineert.

Mattarella gebruikte het klein beetje macht dat hij heeft om de benoeming te weigeren waardoor de Italiaanse regeringsonderhandeling meteen werden stop gezet.

Als verklaring voor de weigering liet de president zich ontvallen dat hij geen minister wil die een euro-exit riskeert en dat die euro fundamenteel is voor de toekomst van Italië.

Politieke inmenging dus en dat betekent in Italië de zoveelste commedia dell’arte.

De coalitiepartners laten verstaan dat Mattarella handelde onder druk van de EU waardoor de chaos alleen maar lijkt toe te nemen.

Deze partijen wonnen namelijk de verkiezingen met hun anti-EU standpunten, maar de wil van het volk wordt compleet genegeerd. Nog maar eens.

Het één en ander zal wellicht uitdraaien op nieuwe verkiezingen.

Veel succes daarmee als het beeld dat nu vooral blijft hangen, het beeld is dat de EU bepaalt wie minister kan worden in Italië.

De echte vraag die zich echter stelt, is hoe lang je de democratie kan blijven negeren?

De mening van het volk wordt overal in Europa compleet genegeerd, hetgeen het populisme voedt.

Als democratisch verkozen partijen vervolgens hun democratische macht niet kunnen uitoefenen, speel je met vuur.

Hoe je het ook bekijkt: de desintegratie van de EU blijft in volle gang en burgers verwerpen in steeds grotere aantallen het Europees project.

Dit proces is al meerdere jaren bezig en de houding van de EU versnelt alleen maar de ondergang.

Dit spel moet vroeg of laat héél erg fout aflopen en dat is dan ook reden genoeg om toevlucht te zoeken tot edelmetalen.

Zowel goud, maar vooral zilver zijn heel erg aantrekkelijk aan deze koersen.

 

Maarten