Zelden een belegging met meer potentieel gezien

Ik moet zeggen dat ik zelden een belegging zag met een betere risk/return-verhouding dan uranium vandaag.

De koersdalingen van de voorbije dagen beschouw ik als een geschenk uit de hemel en ik breid mijn posities rustig verder uit.

Als belegger heb je maar een paar trades zoals deze nodig om een klein fortuin te veranderen in een groot fortuin.

Het is een assymetrische belegging, en ééntje die we waarschijnlijk niet zo heel vaak meer zullen tegenkomen.

Even ter opfrissing: de uraniumprijs is sinds 2007 gedaald van $136 per pond naar minder dan $20.

Met de mijnaandelen is het nog erger gesteld. Deze daalden gemiddeld met meer dan 90%.

Waar er vroeger nog meer dan 500 uraniummijnen actief waren, zijn er dat vandaag minder dan 40.

De meeste grondstoffen hebben enkele moeilijke jaren achter de rug, uranium is daarop geen uitzondering.

Al moeten we stellen dat de neergang in uranium een heel stuk groter was.

Twee factoren droegen hieraan bij.

Enerzijds was er natuurlijk de kernramp in Fukushima waardoor de Japanse kerncentrales tijdelijk uit roulatie werden genomen.

Nu moet je weten dat een kerncentrale gewoonlijk voor 2 à 3 jaar aan uraniumvoorraden aanhoudt.

Deze Japanse voorraden werden op de markt gedumpt, hetgeen de koersdaling versterkte.

Het goede nieuws is wel dat deze kerncentrales langzaam weer heropgestart worden.

Anderzijds was er de opmars van Kazachstan aan de aanbodzijde.

Waar Kazachstan in 2007 6.637 ton uranium produceerde, nam dit toe tot 24.575 ton vorig jaar.

Kazachstan heeft inmiddels een marktaandeel van 39%.

Kazachstan was de voorbije jaren heel hard gefocust op het opbouwen van marktaandeel, maar nu men deze positie heeft veroverd, komt de focus meer op de prijs te liggen.

De overheid wil namelijk staatsbedrijf Kazatomprom later dit jaar naar de beurs brengen en als je een goede prijs wil voor je belang, heb je een hogere uraniumprijs nodig.

Het bedrijf kondigde begin 2017 reeds een productiecut van 10% aan en koppelde daar eind vorig jaar een verdere cut van 20% aan.

Bovendien zal Kazatomprom via een Zwitsers dochterbedrijf actief gaan handelen in uranium.

De bedoeling is hier dat een deel van de productie van de markt wordt gehouden waardoor het aanbod verder beperkt kan worden.

Kazachstan wil hogere prijzen. Aanwijzingen zat.

Waarom is het tot op heden nog niet gelukt?

Kazatomprom sneed immers diep in de productie en Cameco deed hetzelfde door Mc Arthur River lam te leggen.

De oorzaak moet gezocht worden in de bestaande uraniumvoorraden.

Het is een beetje koffiedik hoe groot deze voorraden precies zijn. Bedrijven en overheden doen daar om veiligheidsredenen namelijk geen uitspraken over.

Punt is wel dat die voorraden de voorbije jaren stevig afgebouwd werden.

De vraag naar uranium overtreft namelijk de productie en het lijkt dan ook een kwestie van tijd vooraleer die voorraden uitgeput raken.

Hoeveel tijd? Dat is de hamvraag.

Sommige waarnemers menen dat we vrij dichtbij cruciale niveaus zitten, maar in het slechtste geval moet je misschien één of twee jaar langer geduld hebben.

Dat en een nieuwe Fukushima is het enige dat een enorme rally van uranium nog in de weg kan staan.

Tegenover dat berekende risico staat een upside van honderden zoniet duizenden procenten.

Dat klinkt een beetje ongeloofwaardig, maar vergeet niet de opmerkingen van Rick Rule en Doug Casey.

Beide beleggers verdienden een fortuin tijdens de vorige uraniumcyclus.

Rule kocht in 2000 vijf uraniummijnen en de minste deed 2.200%.

En van Doug Casey weten we dat hij 10.000% rendement(dat is maal 100) scoorde met zijn investering in Paladin Energy.

Eindspel
 

Maarten