Kan jij het je wel veroorloven om oud te worden?

Veertigers hebben 50% kans om 95 jaar oud te worden.

Deze conclusie trekt Andrew Scott in zijn boek “The 100-Year Life.”

Kan jij het je wel veroorloven om zo oud te worden?

Wie 95 wordt, moet namelijk 30 pensioenjaren zien te overbruggen.

Het spreekt voor zich dat je een dikke spaarpot nodig hebt om comfortabel te genieten van je oude dag.

Ik heb ooit eens ergens gelezen dat één van de grootste angsten van mensen de vrees is om op je oude dag zonder geld te vallen.

Deze angst bleek zelfs groter dan de angst om te sterven!

Wel, als die angst dan werkelijk zo groot is, dan ben je het jezelf verplicht om meer te sparen en hogere rendementen te realiseren.

Wie een grote pensioenpot wil verzamelen, moet een beroep doen op de samengestelde interest.

Met rente alleen geraak je er niet.

Enkel aandelen kunnen je de rendementen bieden die je nodig hebt om een vermogen op te bouwen.

Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je 100% van je vermogen in aandelen moet investeren.

Het kan geen kwaad om te spreiden over meerdere activa, en er zijn zelfs studies die aantonen dat een slimme spreiding kan leiden tot minder volatiliteit en hogere rendementen.

Maar je hebt een stevige allocatie richting aandelen nodig om je doel te bereiken. Sowieso.

Pensioenspaarders die niet voldoende in aandelen beleggen, lopen het risico op te lage rendementen waardoor het opgebouwde kapitaal onvoldoende blijkt om de oude dag te financieren.

 

Kan Novo goud produceren voor minder dan $100/ounce?

Quinton Hennigh van Novo Resources was vorige week één van de sprekers op de Commodity Discovery Day.

Ik wilde eigenlijk één ding heel graag van hem horen en gelukkig stelde Willem Middelkoop de vraag die ook op mijn lippen lag.

De vraag draait namelijk rond een uitspraak die Keith Barron eind vorig jaar deed op zijn blog.

Keith Barron is een veteraan uit de mijnsector en hij verdiende een fortuin met de Fruta del Norte ontdekking in Ecuador.

Wie in 2003 investeerde in zijn bedrijf, Aurelian Resources, zag de waarde van de aandelen stijgen van $0,50 naar een high van $43.

Keith Barron toont ook interesse voor de Pilbara in West-Australië.

Hij is aandeelhouder van Novo Resources en bezocht het gebied.

Hij schreef er een interessante analyse over op zijn blog en deed de volgende uitspraak:

“Let me make a prediction. The Novo Discovery will be the lowest cost gold mine in the industry, by a massive margin. Maybe sub $100/oz!”

“The lowest cost gold mine in the industry”, huh?

Dat klinkt als muziek in mijn oren 🙂

Het spreekt voor zich dat de ounces die Novo ontdekt op deze manier veel en veel waardevoller zijn dan ounces die elders ontdekt worden.

Productiekost speelt een grote rol.

Als ze het goud werkelijk voor $100 per ounce uit de grond kunnen halen, is dat terecht een “paradigm shift in economic geology”.

Ik was dus zeer benieuwd naar de reactie van Quinton Hennigh op deze uitspraak van Keith Barron.

Op het podium ging hij echter niet rechtstreeks op deze vraag in.

Hij sprak Barron niet tegen, maar een duidelijk antwoord kwam er gewoon niet.

Toen ik Quinton Hennigh even later in de wandelgangen zag staan, besloot ik om toch nog even te proberen of ik een reply op deze vraag kon lospeuteren.

Ik wierp hem de vraag opnieuw voor de voeten en zijn reply liet weinig ruimte tot interpretatie:

“Keith gets it”.

 

Facts-free investing

Ik ga me niet populair maken met dit artikel, maar iemand moet zijn nek uitsteken en de waarheid zeggen.

Als je met beleggers praat, krijg je namelijk de indruk dat de meeste van hen rondlopen met een enorme misvatting.

De gemiddelde belegger gelooft namelijk dat hij buitengewone resultaten kan realiseren door links en rechts wat artikels te lezen en vervolgens wat orders te plaatsen in hun account.

Deze luie beleggers lijken ook vaak te geloven dat er één of andere toverformule volstaat en dat ze maar één abonnement verwijderd zijn van eeuwige rijkdom.

Heel de opkomst van ETF’s heeft die groep dan ook nog ééns het excuus in handen gegeven om toch maar geen tijd te stoppen in het analyseren van aandelen.

“Als je gelooft biotech, koop je toch gewoon een ETF waarmee je meteen je investering spreidt over de hele sector”.

Ik hoor het ze zo zeggen.

Wat deze beleggers niet beseffen, is dat een aantal van deze ETF’s slecht in mekaar steken, vaak derivaten gebruiken en ook nog ééns een stuk duurder uitvallen dan het kopen van individuele aandelen.

Nee, dat weten ze niet want die simpele info checken via het internet, is al teveel werk.

Beleggen in ETF’s is een vorm van “facts-free investing”.

Deze luie beleggers menen dan ook nog dat ze op deze manier degelijke resultaten gaan realiseren.

Alsof Warren Buffett morgen aankondigt dat hij positief is voor de techsector en een paar miljard dollar in één of andere ETF heeft gestopt…

Nee, als je uitzonderlijke resultaten wil realiseren, moet je er tijd in stoppen. (of iemand volgen die dat voor jou doet)

Dit betekent dat je eerst en vooral de feiten verzameld door betrouwbare bronnen te raadplegen en je een beeld te vormen van de actuele situatie.

Dit betekent niet: even Googlen en de artikels lezen die je tegenkomt in de media.

De media is namelijk de slechts denkbare plaats om betrouwbare info te halen.

In de media lees je de meningen van iemand anders.

Je leert wat de consensus is en hoe andere beleggers de feiten interpreteren.

En als je reeds een beetje ervaring als belegger hebt, weet je ook dat de consensus meestal fout is!

Bovendien heeft de media steeds een bias. Journalisten hebben een beeld van de wereld dat ze maar al te graag door je strot willen rammen.

Als dit de zogenaamde bronnen zijn van de luie belegger, verschiet ik niet van de resultaten die ze boeken.

Over research gesproken: ik ben al maanden bezig om de uraniumsector binnenstebuiten te keren.

Ik heb alle feiten geanalyseerd, ieder uitgangspunt tegen het licht gehouden en diverse bedrijven in de sector nader bekeken.

Ik heb al deze research voor jou samen gevat in een video-presentatie die ik zopas online heb gezet.

In deze presentatie presenteer ik je de feiten en geef ik je drie tips om maximaal te profiteren van de komende bull-market.

Ik heb zelden een belegging gezien met méér potentieel, maar dan moet je wel even door het “fake news” heen kijken.

Start hier de video-uitzending

 

Uranium productie daalt, tekorten stijgen

De productie van uranium piekte in 2016 op 162 miljoen pond om vervolgens te dalen naar 154 milljoen pond in 2017.

Na de productiebeperkingen van Kazachstan en Cameco wordt voor 2018 een productie van 141 miljoen pond uranium verwacht.

Dit terwijl de jaarlijkse vraag naar uranium vanuit kernenergie goed is voor 194 miljoen pond!

De markt kampt dus nu reeds met een aanzienlijk tekort.

Een tekort dat tot op heden kon opgevangen worden met de bestaande voorraden.

Maar voorraden slinken. Het is gewoon een kwestie van tijd.

De tekorten in uranium zullen vroeg of laat leiden tot fenomenale koersstijgingen.

Daar durf ik mijn klok op gelijk te zetten.

Uranium is één van de grootste opportuniteiten die ik zag.

Ongeveer 10% van de wereldwijde elektriciteitsproductie komt van kernenergie en deze markt groeit jaarlijks met 3% tot 5%.

De tekorten zullen alleen maar groter worden.

Bedenk dan even dat alle beursgenoteerde uraniummijnen momenteel een gezamenlijke waarde van $6 tot $7 miljard hebben.

$6 tot $7 miljard … terwijl dit de basisgrondstof is voor 10% van de wereldwijde elektriciteit!

(Dit terwijl ExxonMobile alleen al gewaardeerd wordt op $317 miljard…)

 

Zelden een belegging met meer potentieel gezien

Ik moet zeggen dat ik zelden een belegging zag met een betere risk/return-verhouding dan uranium vandaag.

De koersdalingen van de voorbije dagen beschouw ik als een geschenk uit de hemel en ik breid mijn posities rustig verder uit.

Als belegger heb je maar een paar trades zoals deze nodig om een klein fortuin te veranderen in een groot fortuin.

Het is een assymetrische belegging, en ééntje die we waarschijnlijk niet zo heel vaak meer zullen tegenkomen.

Even ter opfrissing: de uraniumprijs is sinds 2007 gedaald van $136 per pond naar minder dan $20.

Met de mijnaandelen is het nog erger gesteld. Deze daalden gemiddeld met meer dan 90%.

Waar er vroeger nog meer dan 500 uraniummijnen actief waren, zijn er dat vandaag minder dan 40.

De meeste grondstoffen hebben enkele moeilijke jaren achter de rug, uranium is daarop geen uitzondering.

Al moeten we stellen dat de neergang in uranium een heel stuk groter was.

Twee factoren droegen hieraan bij.

Enerzijds was er natuurlijk de kernramp in Fukushima waardoor de Japanse kerncentrales tijdelijk uit roulatie werden genomen.

Nu moet je weten dat een kerncentrale gewoonlijk voor 2 à 3 jaar aan uraniumvoorraden aanhoudt.

Deze Japanse voorraden werden op de markt gedumpt, hetgeen de koersdaling versterkte.

Het goede nieuws is wel dat deze kerncentrales langzaam weer heropgestart worden.

Anderzijds was er de opmars van Kazachstan aan de aanbodzijde.

Waar Kazachstan in 2007 6.637 ton uranium produceerde, nam dit toe tot 24.575 ton vorig jaar.

Kazachstan heeft inmiddels een marktaandeel van 39%.

Kazachstan was de voorbije jaren heel hard gefocust op het opbouwen van marktaandeel, maar nu men deze positie heeft veroverd, komt de focus meer op de prijs te liggen.

De overheid wil namelijk staatsbedrijf Kazatomprom later dit jaar naar de beurs brengen en als je een goede prijs wil voor je belang, heb je een hogere uraniumprijs nodig.

Het bedrijf kondigde begin 2017 reeds een productiecut van 10% aan en koppelde daar eind vorig jaar een verdere cut van 20% aan.

Bovendien zal Kazatomprom via een Zwitsers dochterbedrijf actief gaan handelen in uranium.

De bedoeling is hier dat een deel van de productie van de markt wordt gehouden waardoor het aanbod verder beperkt kan worden.

Kazachstan wil hogere prijzen. Aanwijzingen zat.

Waarom is het tot op heden nog niet gelukt?

Kazatomprom sneed immers diep in de productie en Cameco deed hetzelfde door Mc Arthur River lam te leggen.

De oorzaak moet gezocht worden in de bestaande uraniumvoorraden.

Het is een beetje koffiedik hoe groot deze voorraden precies zijn. Bedrijven en overheden doen daar om veiligheidsredenen namelijk geen uitspraken over.

Punt is wel dat die voorraden de voorbije jaren stevig afgebouwd werden.

De vraag naar uranium overtreft namelijk de productie en het lijkt dan ook een kwestie van tijd vooraleer die voorraden uitgeput raken.

Hoeveel tijd? Dat is de hamvraag.

Sommige waarnemers menen dat we vrij dichtbij cruciale niveaus zitten, maar in het slechtste geval moet je misschien één of twee jaar langer geduld hebben.

Dat en een nieuwe Fukushima is het enige dat een enorme rally van uranium nog in de weg kan staan.

Tegenover dat berekende risico staat een upside van honderden zoniet duizenden procenten.

Dat klinkt een beetje ongeloofwaardig, maar vergeet niet de opmerkingen van Rick Rule en Doug Casey.

Beide beleggers verdienden een fortuin tijdens de vorige uraniumcyclus.

Rule kocht in 2000 vijf uraniummijnen en de minste deed 2.200%.

En van Doug Casey weten we dat hij 10.000% rendement(dat is maal 100) scoorde met zijn investering in Paladin Energy.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

Deze uranium ETF wil je niet hebben

Ik heb het stilaan wel zo’n beetje gezien met de ETF’s.

Je herinnert je misschien nog de hele GDXJ saga van vorig jaar?

Wel, min of meer hetzelfde zien we nu weer gebeuren met Global X Uranium ETF (URA).

Deze ETF investeert in uraniummijnen en verloor in de afgelopen zeven jaar meer dan 90% van de waarde.

En net op dit moment besluit men daar opééns om de samenstelling van de ETF te wijzigen.

In plaats van uitsluitend te investeren in uraniummijnen, wil men de ETF nu wat breder diversifiëren.

Concreet zal het gewicht van de uraniummijnen worden gereduceerd en zullen de vrijgekomen middelen geïnvesteerd worden in bedrijven die actief zijn in de bredere kernenergiesector.

En dat mag je blijkbaar zeer ruim interpreteren.

Zo zal bijvoorbeeld Samsung één van de grotere posities worden.

Samsung!

Ik denk dan toch vooral aan smartphones en TV’s.

Andere nieuwkomers zijn Hyundai, Sumitomo, Rio Tinto en zelfs Barrick Gold.

Wat heeft Barrick Gold met uranium of kernenergie te maken, vraag je?

Ik heb geen idee.

In het laatste jaarverslag kwam de term “uranium” niet eens voor!

Barrick jaarverslag uranium

Deze ETF gaat dus even op de bodem van de markt spotgoedkope uraniummijnen verkopen en vervangen door bedrijven die amper iets met de sector te maken hebben.

Goed bezig mannen.

Voor beleggers die de ETF bezitten, heb ik dan ook maar één advies: VERKOPEN en de opbrengst herbeleggen in individuele mijnaandelen.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

Het zijn de Russen weer geweest

Het zit er de voorbije weken weer bovenarms op met Rusland.

Het Verenigd Koninkrijk beschudigt de Russische regering van vergiftiging van de Russische spion Sergei Skripal.

Eigenlijk moet ik zeggen Britse spion want Skripal werkte voor Britse geheime dienst en werd hiervoor in Rusland tot 13 jaar cel veroordeeld.

Skripal kwam echter na 4 jaar weer vrij door een “spionnenruil”.

Toen Skripal begin deze maand vergiftigd werd met het zenuwgas Novichok werd dan ook meteen in de richting van Rusland gekeken.

Bewijzen zijn er echter niet maar voor Theresa May was het “zeer waarschijnlijk” dat de Russen erachter zitten.

Vladimir Putin zou hiervoor persoonlijk de opdracht hebben gegeven als je de politici mag geloven.

Theresa May kreeg dan ook meteen bijval van andere landen en kondigde prompt sancties aan.

Nogmaals, bewijzen zijn er niet, maar die zijn er eigenlijk zelden.

Rusland werd ook beschuldigd van MH17, maar ook daarvan moeten we de bewijzen nog te zien krijgen.

Opmerkelijk genoeg laait het conflict met Rusland weer op nadat Putin nieuwe kernraketten presenteerde.

Raketten die vrijwel iedere plek op aarde kunnen treffen en niet neergehaald kunnen worden door een raketafweersysteem.

Bon, waarom vertel ik je dit allemaal?

Wel, een kleine 20% van de Amerikaanse energieproductie komt uit kernenergie.

Om deze energie te produceren, is de VS afhankelijk van de import van uranium.

Maar liefst 40% moet geïmporteerd worden uit Rusland-gezinde landen (Kazachstan, Oezbekistan en Rusland zelf)

Vanuit de regering Trump zijn er recent echter signalen dat men maatregelen wil nemen op de bevoorrading van uranium veilig te stellen.

Er is namelijk uranium zat in zowel Canada als de VS, alleen kan het tegen de huidige prijzen niet economisch geproduceerd worden.

Als je zeker wil zijn van voldoende productie, moet je dus actie ondernemen om deze sector te ondersteunen.

Trump deed dit eerder ook al met de staalsector.

Het zou natuurlijk een enorme boost zijn voor de uraniummijnen.

Ook aan de vraagzijde krijgen we steeds meer positieve signalen. Vannacht besliste bijvoorbeeld een rechter dat sommige Japanse kerncentrales herstart mogen worden.

Het is een kwestie van tijd vooraleer de markt evolueert van een overschot van uranium naar een tekort.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

Bankiers zijn alchemisten die geld creëren uit het niets

Het algemene idee is dat spaarders hun geld naar de bank brengen en dat banken deze spaardeposito’s vervolgens tegen een hoger tarief weer uitlenen.

De waarheid is dat banken je spaargeld helemaal niet nodig hebben om leningen te verstrekken.

Bankiers zijn namelijk alchemisten die geld kunnen creëren uit het niets!

Klinkt een beetje als hocus-pocus maar ik ga in dit artikel een poging doen om je de achterliggende werking zo helder mogelijk uit te leggen.

Het zijn namelijk niet de deposito’s die tot leningen leiden maar het zijn de leningen die voor de deposito’s zorgen.

Dat kan je alleen maar begrijpen als ik je uitleg hoe de balans van een bank eruit ziet.

Aan de linkerkant van de balans, de activa dus, staan de bezittingen van de bank.

Dit zijn bijvoorbeeld de hypotheekleningen die verstrekt werden.

Jij bent de bank dat geld schuldig waardoor het een vordering is voor de bank.

Aan de rechterkant van de balans, de passiva, vind je de verplichtingen terug. De belangrijkste post voor een bank zijn de spaardeposito’s.

Spaardeposito’s zijn juridisch gezien namelijk leningen die door spaarders verstrekt werden aan de bank.

Een spaarrekening is een stukje papier waarop staat hoeveel geld de bank jou schuldig is. Meer als dat is het niet.

Het is een lening die de bank bij jou is aangegaan.

Ok, tot hier is iedereen mee denk ik?

Wat gebeurt er nu als jij 100.000 euro wil lenen bij de bank?

De bank zal bij de activazijde van de balans een vordering van 100.000 euro noteren.

Die 100.000 euro ben jij de bank schuldig en voor de bank is het een actief of een belegging.

Een bank kan bijvoorbeeld deze vordering weer doorverkopen aan andere banken of beleggers.

De bank gaat je die 100.000 euro uiteraard niet cash overhandigen maar boekt deze over naar je zicht- of spaarrekening.

We hebben net geleerd dat deposito’s een verplichting zijn die de bank aan jou heeft. Een verplichting die werd ingeschreven op de rechterkant van de balans.

Samengevat zal dus zowel de activa- als de passivazijde van de balans met 100.000 euro toenemen.

 Voorbeeld balans van een bank

Iedere keer als de bank een lening verstrekt, wordt er dus ook een deposito van hetzelfde bedrag bijgeschreven op rekening van de klant.

Et voilà: nieuw geld is gecreëerd.

Hier kwam geen centrale bank aan te pas.

Mervyn King, voorzitter van de Bank of England tussen 2003 en 2013, gaf dat na zijn carrière ook gewoon toe:

“When banks extend loans to their customers, they create money by crediting their customers’ accounts.”

Banken creëren geld telkens wanneer men een nieuwe lening verstrekt.

Sterker nog, op deze manier zijn banken verantwoordelijk voor ongeveer 97% van het geld dat circuleert!

Dit geld ziet er hetzelfde uit en kan je net zo makkelijk besteden als cash geld, maar er is uiteraard wel een wezenlijk verschil.

Het geld dat banken creëren, ontstaat namelijk in de vorm van deposito’s die klanten aanhouden en juridisch gezien, is dat dus een lening.

Een deposito is een claim op chartaal geld.

We weten allemaal dat de deposito’s tientallen malen groter zijn dan het cash geld dat circuleert en dat slechts een klein deel van deze deposito’s ook effectief kunnen omgezet worden in echt geld.

Dit is de zogenaamde bank-run.

Klanten vragen hun deposito’s op door de leningen die verstrekt werden aan de bank cash uit te laten betalen.

Als teveel klanten dat doen, valt de bank om. De bank kan dan immers niet meer aan de verplichtingen voldoen en blijft in gebreke.


------------------------------------------
Maarten Verheyen waarschuwde zijn lezers voor de crisis in 2008, is ervan overtuigd dat het huidige systeem gedoemd is om te mislukken en vreest dat de eindfase zeer dichtbij is nu.

Hoe kan je vermijden dat je uit het oog van de storm blijft?

Dat ontdek je in het ebook dat Maarten gratis voor je beschikbaar heeft:


 

Hoe banken miljarden verdienen met “valsmunterij”

We vinden het maar normaal dat alles altijd maar duurder wordt.

Inflatie, het lijkt er gewoon bij te horen.

Weinigen maken zich druk over het feit dat een biljet van 50 euro over 10 jaar niet meer dezelfde koopkracht heeft.

Milton Friedman noemde inflatie dan ook geheel terecht “taxation without legislation”.

De meeste economen vinden een beetje inflatie een goede zaak.

Dat ze daarmee eigenlijk bedoelen dat het vooral een goede zaak is voor de bank die hun salaris betaalt, wordt wijselijk achterwege gehouden.

Vooraleer ik uitleg waarom dat zo is, wil ik je echter meenemen in de geschiedenis.

Inflatie is namelijk helemaal niet zo noodzakelijk als men ons zo graag wil laten geloven.

Zo kende Nederland bijvoorbeeld een lange periode zonder inflatie!

Onderstaande grafiek maakt duidelijk dat er honderden jaren lang nauwelijks inflatie was.

De Nederlandse economie boomde tijdens deze periode als nooit voorheen. De 17de eeuw staat bekend als de Gouden Eeuw.

Het fabeltje dat inflatie nodig is om de economie te laten groeien, kan daarmee richting prullenbak.

De grafiek laat ook zien dat de inflatie pas begon op te lopen toen Nederland in 1936 de goudstandaard verliet.

Gouden standaard in Nederland

Nederland had bij monde van Minister-president Colijn enorm lang weerstand geboden, maar toen ook Zwitserland en Frankrijk de goudstandaard verlieten, werd die positie onhoudbaar.

Colijn beschouwde het loskoppelen van de munt van de gouden standaard immers als “valsmunterij”.

In zekere zin heeft hij natuurlijk gelijk.

Zonder een koppeling aan goud, kan je immers naar welbelieven geld printen waardoor je de waarde van je munt onderuit haalt.

De koopkracht van het geld wordt aangetast door de inflatie.

En dat is ook precies wat er gebeurde toen Colijn die koppeling in 1936 opgaf.

De inflatie stak de kop op en zou in de decennia nadien nooit meer verdwijnen.

Door het loslaten van de gouden standaard, verloor geld een heel belangrijke eigenschap.

Geld heeft namelijk drie functies:

1) medium of exchange
2) store of value
3) unit of account

Geld was nadien niet langer een “store of value”.

Geld was niet meer in staat om je koopkracht te bewaren.

Tot die tijd kon je je geld gewoon in een sok bewaren en er zeker van zijn dat dat geld twintig jaar later dezelfde koopkracht had.

Die voorspelbaarheid verdween samen met de gouden standaard.

Door de onzekere inflatie wist je nooit hoeveel geld je precies nodig zou hebben voor toekomstige uitgaven.

Dat gaf een heel nieuwe dimensie aan het begrip sparen. Een evolutie die de banken perfect in de kaart speelde.

Het geld onder je matras verloor permanent aan koopkracht waardoor je eigenlijk verplicht werd om er “iets” mee te doen.

Je werd eigenlijk gedwongen om je geld waardevast te investeren.

Sparen werd investeren. En daar hoorden natuurlijk ook de nodige risico’s bij.

Niemand was verplicht om risico’s te nemen toen geld nog een “store of value” was, maar dat was nu wel even anders!

Om de inflatie voor te blijven, moest je op zijn minst je geld naar de bank brengen om het uit te lenen tegen rente.

De bank betaalt jou een kleine rentevergoeding die in het beste geval de inflatie dekt en leent jouw geld vervolgens tegen een hoger tarief weer uit.

Het verschil is de rentemarge. ING harkte er in 2017 zo maar eventjes 13,7 miljard euro mee binnen.

Als ING teveel wanbetalers kent, gaat de bank failliet en ben jij als spaarder je geld kwijt.

Waar je voorheen je geld gewoon in chartale vorm kon bijhouden, moet je nu echter risico’s nemen om hetzelfde (namelijk het behoud van je koopkracht) te bereiken.

Het is een bijzonder slimme list van de banken waardoor zij nu opééns miljarden verdienen met jouw centen.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief die momenteel gelezen wordt door 54.555 beleggers.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven
 

Goudontdekking Novo krijgt langzaam vorm

Het enthousiasme voor beleggingen in de Pilbara is de voorbije maanden flink bekoeld.

Waar beleggers aanvankelijk met open mond keken naar de legendarische video’s op Purdy’s Reward, zien we nu vooral ontgoocheling.

Dat is deels te volgen want uit de exploratiecijfers die Novo Resources naar buiten bracht, blijkt dat de laag met de fameuze nuggets, redelijk dun (circa 15 meter diep) is.

Dun, maar wel bijzonder hoge grades (gemiddeld 35 gram/ton!)
Novo

Beleggers hebben dan de neiging om die data te extrapoleren naar heel het exploratiegebied.

Daarbij wordt vergeten dat het nog steeds erg vroeg dag is.

Ja, er worden overal goudnuggets in de vorm van watermeloenzaden gevonden, maar het zal de nodige tijd vergen om een duidelijk beeld te krijgen van de aanwezige goudmineralisaties.

Novo Resources begon de exploratiezoektocht op Purdy’s Reward.

Niet omdat men dacht dat daar het meeste goud te vinden was, maar simpelweg omdat de vergunningen al beschikbaar waren waardoor men er meteen aan de slag kon.

Heel recent werden ook de vergunningen op Comet Well toegekend zodat ook hier het exploratiewerk kan starten.

Ook daar wordt dezelfde goudlaag als Purdy’s Reward gevonden, maar er lijken echter meerdere lagen aanwezig.

Quinton Hennigh liet zich alvast het volgende daarover ontvallen:

“The conglomerate below it is where we are seeing a lot of gold, that we did not see at Purdy’s Reward”

Hennigh impliceert dat de extra goudlaag op Comet Well rijker is dan die op Purdy’s!

Tenslotte is er ook nog het mysterie van het fijngoud. Of het ontbreken daarvan.

Hennigh kan zich bijna geen voorbeelden voor de geest halen waar een ontdekking alleen maar bestaat uit nuggets.

De meeste goudontdekkingen bestaan immers uit fijngoud. Dat was ook het geval in de Witwatersrand in Zuid-Afrika.

Fijngoud is makkelijker om economisch te mijnen.

Moet het fijngoud in de Pilbara nog gevonden worden of is het gewoon niet aanwezig? Ook dit vraagstuk moet verder ingevuld worden.

Er blijft werk genoeg te doen en de komende maanden zullen we verdere datapunten krijgen om ons een duidelijker beeld te vormen.

Hoeveel goud is er aanwezig en is het winstgevend uit de grond te halen?

Het potentieel op een gigantische ontdekking blijft zondermeer aanwezig en de huidige koersen houden daar onvoldoende rekening mee.

Disclaimer: ik bezit aandelen Novo Resources, De Grey Mining en Artemis Resources.

PS. Ik publiceer 2-3x in de week een nieuwsbrief waar ik het (onder andere) heb over de Pilbara.

Ik vertel je hoe ik mijn eigen centen investeer, en ben open over zowel mijn winnaars als mijn verliezers.

Klik hier om je in te schrijven